ಕಾರ್ಯಾಗಾರದ ದಿನಚರಿ: ನಕಲಿಗಿಂತ ಅನುಭವವೇ ಮುಖ್ಯ

ಇಂದು ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಪಿಯೋನಿ ಹೂವಿದೆ. ಕೋಲ್ಡ್ ಪೋರ್ಸಿಲೇನ್ ಈಗಾಗಲೇ ಕಲಸಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಟೆಕ್‌ಗಳು, ಕುಂಚಗಳು, ಮತ್ತು ಒಣ ಪೇಸ್ಟೆಲ್ ತುಂಬಿದ ಪುಟ್ಟ ಬಾಟಲಿಗಳು ಇವೆ. ಇದು ಕೆಲಸದ ಅತ್ಯಂತ ಮೌನದ ಕ್ಷಣ: ಶುರು ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತೇನೆ.

ವೀಕ್ಷಣೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ಸೃಷ್ಟಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ

ಜೀವಂತ ಹೂವನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ: ಅದರ ರೂಪ, ದಳಗಳ ಚಲನೆ, ತೆಳ್ಳನೆಯ ಅಂಚಿನ ಮೂಲಕ ಬೆಳಕು ಹಾದುಹೋಗುವ ರೀತಿ. ಆದರೆ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು, ಒಳಗೆ ಉಳಿದದ್ದರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ವಿವರಗಳಲ್ಲ, ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ದಳದ ಬಾಗು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ತೆರೆದಿರಬಹುದು, ಬೆಳಕು ಸ್ವಲ್ಪ ತೀವ್ರವಾಗಿರಬಹುದು, ಬಣ್ಣದ ಪರಿವರ್ತನೆ ಪ್ರಕೃತಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೃದುವಾಗಿರಬಹುದು.

ಸ್ಮೃತಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಭಾವನೆಯನ್ನು. ಅದೇ ಭಾವನೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ದಾಟಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಬಯಕೆ.

ನನ್ನ ಹೂವುಗಳು ಬಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಕೋಲ್ಡ್ ಪೋರ್ಸಿಲೇನ್ ನೀರು ಅಥವಾ ಆರೈಕೆ ಇಲ್ಲದೆಯೂ ರೂಪವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಅದಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಇದು: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದಳವನ್ನೂ ಕೈಯಿಂದಲೇ ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ, ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಲಾಗಿದೆ, ಹೃದಯ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಲು ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಯತ್ನವಾಗಿ.