వర్క్‌షాప్ డైరీ: అనుభూతి నకలుకంటే ముఖ్యమైనది

ఈరోజు పనిమేజుపై పియోనీ ఉంది. శీతల మట్టి ఇప్పటికే సిద్ధంగా ఉంది, పక్కన స్టెక్‌లు, కుంచెలు, పొడి పాస్టెల్ ఉన్న చిన్న సీసాలు వరుసగా పెట్టి ఉన్నాయి. పని మొదలవడానికి ముందుగా, నిదానంగా చూస్తూ ఉండటమే — ఇది పనిలో అన్నిటికంటే నిశ్శబ్దమైన క్షణం.

పరిశీలన ముగిసే చోట సృజన మొదలవుతుంది

సజీవమైన పువ్వును నేను చాలాసేపు పరిశీలిస్తాను — దాని ఆకారం, రేకులు కదిలే తీరు, సన్నటి అంచు గుండా వెలుతురు పారే విధం. కానీ ఒక దశలో దాన్ని పక్కన పెట్టి, లోపల మిగిలిపోయిన దాంతో పని చేయడం మొదలుపెడతాను. వివరాలతో కాదు — అనుభూతితో. అందుకే రేకు వంపు కొంచెం ఎక్కువగా తెరుచుకున్నట్లు ఉంటుంది, వెలుతురు కొంచెం తీవ్రంగా, రంగుల పరివర్తన ప్రకృతిలో కంటే కొంచెం మృదువుగా ఉంటుంది.

జ్ఞాపకం ప్రతి వివరాన్నీ దాచుకోదు. అది అనుభూతిని దాచుకుంటుంది. నా పనుల్లో నేను అందించాలనుకునేది ఆ అనుభూతినే.

నా పువ్వులు వాడిపోవు — శీతల మట్టి నీళ్లు గానీ జాగ్రత్తలు గానీ లేకుండా ఆకారాన్ని అలాగే నిలబెడుతుంది. కానీ ముఖ్యమైనది అది కాదు. ముఖ్యమైనది ఏమిటంటే, ప్రతి రేకూ చేత్తో తీర్చిదిద్దబడి, రంగులద్దబడింది — మనసు గుర్తుంచుకున్న అందాన్ని అలాగే నిలిపే ఒక ప్రయత్నంగా.