లైలాక్

పూర్తయిన కొమ్మను చూస్తే, ఒక్క గుత్తిలో ఎన్ని చిన్నారి పూలు దాగి ఉన్నాయో ఊహించడమే కష్టం. ప్రతిదీ విడిగా తయారవుతుంది, మొత్తం కంపోజిషన్‌లో భాగమయ్యే ముందు సుదీర్ఘ ప్రయాణం చేస్తుంది.

మొదట పువ్వు మధ్యభాగం రూపొందుతుంది. ఆపై కోల్డ్ పోర్సెలిన్ చిన్న బొట్టు నుండి రేకులు మెల్లగా రూపుదాలుస్తాయి. ప్రతి చిన్న పువ్వుకూ దాని ఆకారం, పోత, వంపులు కావాలి; సన్నని కాడ రూపొందుతుంది, అన్ని వివరాలూ ఒక్కటిగా కూర్చబడతాయి.

అది ఒక్క పువ్వే. ముందు ఇంకా అలాంటి చిన్నారి పూలు పదులు, వందలు వేచి ఉన్నాయి — వాటి నుండే లైలాక్ కొమ్మ మెల్లగా జన్మిస్తుంది.

కొన్నిసార్లు ఈ ప్రక్రియ అంతులేనిదిగా అనిపిస్తుంది. కానీ దాని ప్రత్యేక అందం అక్కడే ఉంది. లైలాక్‌ను తొందరగా చేయలేం. దానికి సహనం, శ్రద్ధ, అతి సూక్ష్మ వివరాలపై ప్రేమ కావాలి. అయినా పని పూర్తయిన ప్రతిసారీ నాకు తెలుసు — ఆ గంటలు వృథా కాలేదని.

అంత తేలికదనం, గాలితనం ఉన్నా లైలాక్ కంపోజిషన్‌ను అద్భుతంగా మార్చేస్తుంది. అది గుత్తికి లోతునిస్తుంది, మరింత సజీవం చేస్తుంది, పెద్ద పూల మధ్య ఖాళీలను నింపుతుంది, సహజత్వపు అనుభూతిని ఇస్తుంది.

అందుకే కాబోలు నేను ఈ పువ్వు వద్దకు మళ్లీ మళ్లీ తిరిగి వస్తాను.