நான் ஏன் ரனன்குலஸுக்கு திரும்பி வருகிறேன்

ஒவ்வொரு முறையும் புதிதாக ஒரு வேலையை ஆரம்பிக்கும்போது, இந்தப் பூவின் வடிவம் எனக்கு நன்றாகத் தெரியும் என்று நினைக்கிறேன். ஆனால் உயிரோடிருக்கும் பூவை கூர்ந்து பார்க்கும்போது, அது முற்றிலும் வேறானதாக இருக்கும். கொஞ்சம் அதிகமாக மலர்ந்திருக்கும். கொஞ்சம் இலேசாக இருக்கும். இதழுகளில் நுட்பமான வளைவு ஒன்று தெரியும் — இயற்கையை கவனித்தால் மட்டுமே புரியும், கற்பனையில் கண்டுபிடிக்க இயலாத ஒன்று. அதனால்தான் குளிர் பீங்கானில் பூக்கள் செய்வது எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். இந்த மூலப்பொருள் மிகவும் மெல்லியதாக வேலை செய்ய அனுமதிக்கிறது. சுட்டு எடுக்கத் தேவையில்லை, சிறப்பு உபகரணங்கள் தேவையில்லை — காற்றிலேயே உறைந்துவிடும், மென்மையான இதழ்கள் பல ஆண்டுகளுக்கு வடிவத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும்.

உயிரோடிருக்கும் செடியின் சரியான நகலை உருவாக்க வேண்டும் என்று நான் முயல்வதில்லை. என்னைப் பொறுத்தவரை முக்கியமானது வேறு — பூவின் உணர்வை வெளிப்படுத்துவது. அதன் தன்மையை. இதழ்களுக்கு ஊடாக வடியும் வெளிச்சத்தை. அது சுற்றி ஏற்படுத்தும் அமைதியை. என் கையால் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு ரனன்குலஸும் மெள்ள மெள்ளவே உருவாகிறது. முதலில் நான் உயிரோடிருக்கும் பூவை நீண்ட நேரம் கவனிப்பேன் — ஒவ்வொரு இதழின் அமைப்பையும் பார்ப்பேன், பொதுவாக கண்ணுக்குத் தெரியாமல் போவதை கவனிப்பேன். அதற்குப் பிறகுதான் அமைப்பை உருவாக்கத் தொடங்குவேன்.

இப்படிப்பட்ட வேலைகள் சாதாரண அலங்காரப் பொருட்களிலிருந்து வேறுபட்டு வாழ்கின்றன என்று நினைக்கப் பிடிக்கும். அவற்றுக்கு பராமரிப்பு தேவையில்லை, சில நாட்களில் வாடிவிடுவதில்லை, பல ஆண்டுகளுக்கு ஒரு வீட்டின் அங்கமாக இருக்கலாம். அதனால்தான் வீட்டு அலங்காரத்திற்கு, ஒரு இதமான சூழலை உருவாக்க விரும்பும்போது, பலர் குளிர் பீங்கான் பூக்களை தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள்.

காலப்போக்கில் நான் ஒரு விஷயத்தை உணர்ந்தேன். குளிர் பீங்கான் என்னைப் பொறுத்தவரை வெறும் மூலப்பொருள் மட்டுமல்ல. ஒரு தருணத்தை நிறுத்தி வைக்கும் வாய்ப்பு அது. ஒரு பூ மிகவும் அழகாக இருந்த அந்த நாளில் அதன் அழகை பதிவுசெய்து வைக்கும் வாய்ப்பு.

பணிமனையில் இப்போது சில புதிய ரனன்குலஸ்கள் உருவாகியிருக்கின்றன. அவை ஒன்றிலிருந்து ஒன்று சற்று வேறுபட்டிருக்கின்றன — ஒரு தோட்டத்தில் பூக்கள் வேறுபடுவதுபோல. அதுதான் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஒரே பூவை பல பத்து முறை செய்தாலும், முற்றிலும் ஒரேமாதிரியான இரண்டு வேலைகள் உருவாவது என்பது சாத்தியமே இல்லை.

இயற்கையின் அழகு எப்போதும் எதிர்பாராத ஒன்றுக்கு இடம் விட்டுவைக்கிறது. அதனால்தான் அதை நான் மிகவும் நேசிக்கிறேன்.