ประติมากรพฤกษา · พอร์ซเลนเย็น

สเวตลานา ซามูชินสกายา

ปกติเรื่องราวของศิลปินมักพูดถึงการศึกษา ปริญญา และความสำเร็จ ฉันจบวิศวกรรมเกียรตินิยมสองใบ และทำงานเป็นวิศวกรออกแบบอาวุโสหลายปี แต่ดอกไม้เข้ามาในชีวิตฉันด้วยเหตุผลที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

พวกมันกลายเป็นที่ที่ฉันได้อยู่กับตัวเองและลืมความเร่งรีบของชีวิตประจำวันไปชั่วขณะ ความหลงใหลนี้ค่อย ๆ เติบโตเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่ามาก ดอกไม้สอนให้ฉันมองโลกอย่างใส่ใจขึ้น เห็นความงามในรายละเอียด เห็นความกลมกลืนของเส้นสายและรูปทรง

วันนี้ดอกไม้ไม่ใช่อาชีพหรือรายการความสำเร็จสำหรับฉัน มันคือส่วนหนึ่งของจิตวิญญาณ — วิถีแห่งการดำรงอยู่ในโลกนี้ การเข้าใจและรู้สึกถึงมัน

สเวตลานา ซามูชินสกายา

ฉันไม่ได้พยายามเลียนแบบธรรมชาติ ฉันพยายามเก็บรักษาความอัศจรรย์ใจที่มันปลุกขึ้นมา

ฉันทำงานกับพอร์ซเลนเย็นเพราะมันอ่อนตัว ให้ฉันสร้างกลีบที่บางที่สุด เส้นสายที่ลื่นไหล ส่วนโค้งที่ซับซ้อน และรวมรายละเอียดมากมายเป็นหนึ่งเดียว

สิ่งสำคัญสำหรับฉันไม่ใช่แค่ดอกไม้ แต่คือพื้นที่ที่พวกมันอาศัยอยู่ด้วย ความเงียบ แสง อากาศรอบตัวมัน พื้นที่กลายเป็นส่วนต่อขยายของงานและช่วยให้มองเห็นมันอย่างแท้จริง

ดอกไม้แต่ละดอกถือกำเนิดอย่างช้า ๆ — ผ่านการเฝ้ามอง ครุ่นคิด และการศึกษาอย่างพิถีพิถันถึงความงามที่ล้อมรอบเราทุกวันแต่มักถูกมองข้าม

ความงามของดอกไม้จริงตรึงใจฉัน แต่ในงานของฉัน ฉันยอมให้ตัวเองก้าวข้ามความแม่นยำตามธรรมชาติ ฉันอาจเปลี่ยนโทนสี เพิ่มความโค้งของกลีบ ทำให้รูปทรงกลมกลืนขึ้น — ไม่ใช่เพื่อแก้ไขธรรมชาติ แต่เพราะฉันกำลังค้นหาภาพในอุดมคติของมัน

มันไม่ใช่สำเนาของดอกไม้ มันคือความพยายามเก็บความงามของมันไว้อย่างที่หัวใจจดจำ

ครั้งหนึ่งฉันนำช่อดอกไม้ไปให้ลูกค้าเพื่อชมงานด้วยกันและคุยรายละเอียดสุดท้าย ฉันมองมันด้วยสายตาศิลปิน คิดว่ายังมีอะไรแก้ไขหรือปรับปรุงได้อีก เธอยืนข้างฉันและมองต่างออกไปโดยสิ้นเชิง — ด้วยความอัศจรรย์ใจ

งดงามเหลือเชื่อ นี่คือศิลปะที่แท้จริง ได้โปรดทำต่อไป อย่าหยุดเลย

ฉันนึกถึงคำพูดนั้นบ่อย ๆ บางครั้งเราจดจ่อกับการสร้างจนลืมสังเกตความรู้สึกของผู้คนเมื่อได้พบความงาม บางทีอาจเป็นเพื่อชั่วขณะนั้นเอง — เมื่อคนหยุดยืน มองใกล้ขึ้น และเริ่มเห็นความงามรอบตัว — ที่ฉันสร้างดอกไม้ของฉัน

ศิลปินและสตูดิโอ

เกี่ยวกับฉัน — Eternal Bloom